દુખાવો મટી ગયો

દુખાવો મટી ગયો

"કાકીના ઘૂંટણનો દુખાવો કેવો છે?"

"એના ઘૂંટણનો દુખાવો તો ક્યારેચ મટી ગયો."

"ચાલો સારું થયું."

"હા, સારું જ કહેવું પડશે, એ સંસાર તો બધું અસારમાં જ છે ને?"

"હા, એ તો સાચું છે, મને બતાવ તમે કેમ છો?"

"હું તો બહુ મજામાં છું, બસ એટલો થયો કે તારી કાકીના ઘૂંટણના દુખાવો મને મળી ગયો."

"શું કહો છો?"

"હાં, જેને જેને ખબર પડી, એ લોકો તારી કાકીને મળવા માટે આવી ગયા હતા. ઘણા દિવસ પછી તારી કાકી ઘેરમાંથી બહાર નીકળી. બધા લોકો મળીને એનો સરસ શણગાર કર્યો."

"કેમ, કાકી પોતે કેમ શણગાર નથી કર્યો?"

"તમે સાંભળો ના મારી વાત. એ બધા લોકો કાર્ય પૂરું થયા પછી કાકીને લઈને આગળ વધી ગયા."

"ક્યાં ગયા એ લોકો? તમે એના સાથે નથી ગયા?"

"શું કહું તમને, એ મારું દુર્ભાગ્ય હતું કે હું પાછળ રહી ગયો. જતી વખતે એક ચાર રસ્તા ઉપર મને તમારા ભાઈ દેખાયા."

"વિનોદભાઈની વાત કરો છો?"

"હાં..."

"શું કરતા હતા એ?"

"એ લક્ઝરી કારમાંથી પસાર થતો હતો. એના સાથે વાત કરવા માટે હું આગળ વધતો હતો, ત્યારે મારી સ્ટિક પથ્થરને અથડાઈ અને હું જોરથી પડી ગયો, અને મારા જમણા પગનું ઘૂંટણનું હાડકું ભાંગી ગયું.... લોકો મને તરત હોસ્પિટલમાં એડમિટ કરાવી દીધો.... કેટલો અભાગી છું હું કે તારી કાકીને અંતિમ વિદાય આપવા માટે પણ સાથે નથી જઈ શક્યો."

"શું કહો છો? અંતિમ વિદાય?"

"હા, મારા ઉપર જરાક નારાજ જ હતી એ, પોતાનું ધ્યાન રાખતો નથી એટલે. પણ એ એટલી નારાજ છે કે એકલી જ નીકળી જશે એવા વિચારો પણ હું ક્યારેય નથી કર્યો હતો."

"બહુ જ ખોટું થયું તમારી સાથે, પણ અત્યારે એવી હાલતમાં તમે કેમ આવ્યા અહીંયા? મને ખબર કેમ નથી મોકલાવી?"

"હું તારી રજા લેવા માટે જ આવ્યો છું. હજી કેટલા દિવસ બાકી છે જીવનના? પોતાનો દીકરો કામમાં વ્યસ્ત થઈ ગયો છે, એને જરાકપણ ટાઈમ મળતો નથી ધ્યાન આપવા માટે, અને અત્યારે તો ધ્યાન રાખવાવાળી પણ નીકળી ગઈ. જરાક દિવસનો મહેમાન છું એના લીધે.... અત્યારે હું બહુ મજામાં છું. કોઈ રોકનારું નથી, કોઈ ટોકનારું નથી. જ્યારે એ બોલાવશે, હું તો રેડી જ બેસેલો છું... બસ જરાક એ ઘૂંટણની તકલીફ મટી જાય, તેના પછી આનંદ આનંદ..."